در مخفیگاه ذهنمان کسی را

که دوستش داریم،می ماند

حتی در دوری وجدایی

چه ســــاده بودم كه نفهميدم

 به ديــــوانه اعــــتباري نيست...

در من فرياد مي کند !

بي تو...

مدتهاست که کوچانده ام

بـُغـض هاي بي آشيانه را ...

بـــه لبخندهايي ناشيانه...!

فانوس به دست

تمام قامت شب را طي ميکنم

شايد ميان راه

جا مانده باشي

که نرسيده اي !!!!!

تا قيامت قهر ميکرديم و

چقدر زود قيامت ميشد!

نرو !!!

دردناکترين التماس جهان است...

گريبان گيرت مي شوند روزي

آنقدر که بينشان " آه " کشيدم...

نه براي رسيدن به جايي

فقط

براي

رفتن ...

چه فـرق مى کند که چـــــــــــــــرا ! ؟

يــــــــــــا از چــــــــــــه وقـت!

يـا چطـور شـد که . . . !

چه فـــــــــــــــرق ميکـند ؟!

وقتى تــو بـايـد بــــــــــــــاور کنـى . . .

 که نمـى کـــــــــنى ( ! )

و من بــايـد فـرامـــــــــوش کــنم . . .

 کـه نمـــــى کـــــنم ( ! )

گاهي سبک نشوي ، سنگين تري ...